borstvoeding vraagt om attributen...

In minder dan een maand verwachten we Peanut... Nu komt het echt wel dichterbij!! De voorbereidingen voor onze kleine meid zijn zo goed als af, dus nu nog enkele voorbereidingen om de mama te helpen...

Ik wil super graag borstvoeding geven en kocht al enkele bv-tshirts... maar op zo'n vlak ben ik redelijk gierig... Ik zie het niet zitten om mij een ganse nieuwe garderobe aan te schaffen om te kunnen borstvoeding geven. Plus, hoezeer de winkels ook hun best doen, het is een redelijk beperkt aanbod...Je moet voor een deel wel geluk hebben dat ze iets hebben in jouw smaak.

Maar mijn oude topjes/kleedjes aandoen dat zou ook niet echt lukken... want als ik die naar beneden onder mijn borst moet trekken, trek ik ze helemaal uit en moet ik ze omhoog doen, dan zie je gans mijn buik. thuis is dit geen probleem, maar niet in het openbaar.
Tot ik op een slapeloze avond een epiphany kreeg. Eigenlijk moest ik zorgen dat ik een hemdje kon aandoen onder die gewone tshirts zodat mijn buik bedekt bleef en ik toch makkelijk aan alles kon.

Dus gingen we shoppen... In de Action kocht ik
enkele aansluitende topjes met vertelbare spaghettibandjes.
Ik  zette de bandjes zo, dat ze net iets te los waren. en met net bedoel ik echt maar een cm of zo.

Daarna knipte ik ze op gelijke hoogte door aan de voorkant. Bij mij was dit 3cm van de neklijn gemeten. Daarna sloeg ik er drukknopjes in.

Op deze manier heb ik opnieuw mijn gewone topjes, die ik aandoe als hemdje. wil ik borstvoeding geven, dan doe ik mijn tshirt omhoog, klik ik de drukknopjes los en kan ik zo, zonder veel gesukkel aan mijn borstvoedingsbeha!


Terwijl ik dan toch bezig was met attributen maken, dacht ik eraan om nog enkele wasbare zoogkompressen te maken. Ik heb er hier 5 paar liggen van Muskut, zeer tevreden van, maar ben bang dat ik hiermee niet ga toekomen. Zeker niet aan het tempo dat ik nu al lek...
Dus zocht ik in mijn stofjes naar mijn restjes flanel, ik nam er een hydrofiele luier bij, wat fleece en mijn PUL stof die ik gekocht heb bij Stof en co.
Ik gebruikte een van de zoogkompressen die ik al heb als voorbeeld en maakte nog wat paren bij.

Enkele paren zijn met een laagje pul, 2 laagjes hydrofiele luier, een laagje flanel en een laagje fleece (het rechtste kompres op de foto). Deze zijn redelijk dik, maar zullen hun werk doen op dagen waarbij het echt nodig is.
De linkse bestaan uit een laagje pul, 2 laagjes hydrofiele luier en een laagje flanel. Hierbij zijn ze een stuk minder dik, maar wel ideaal om te dragen overdag.

Deze mom-to-be is zeer tevreden en ziet het volledig zitten!

een nieuwe zwier aan mijn speeldeken...

Een van de projectjes die op mijn Todo-lijstje stond voor Peanut, was een speeldeken. Ik maakte er al hier, hier en hier ene. En hoewel ik telkens niet anders dan goeie commentaar kreeg van de mama's in kwestie, was het niet precies wat ik wou voor Peanut.

Doordat haar parkdeken gemaakt is met de patronen van Anne Aletto, wou ik in dezelfde genre blijven... Dit keer in plaats van het bos, een winter wonderland (het Woepje wou perse pinguïns).  In haar boek Tout un monde en couture pour nos petits lutins staat ook een tutorial voor een speeldeken. Zo eentje die je kan "opvouwen" om makkelijk op te ruimen. Dat was het, dat wou ik voor Peanut...

Maar ja... ik wou wel dat de onderkant in gelamineerd katoen was, zodat ik het ook op het gras kon leggen... Ooh en wacht, ik wil wel dat ik het op minimum 40° kan wassen in geval ze eens terug geeft erop of een ongelukje heeft... Hmmm, dus na wat nadenken besloot ik een bovenstuk te maken (later ook nog aanpasbaar) en een onderkant uit gelamineerd katoen. Beiden kunnen via kamsnaps los van elkaar, zodat het bovenste zonder problemen in de was kan en het gelamineerd katoen afgewassen kan worden met een vochtige doek!

Eerst tekende ik het ontwerp uit op papier:

Ik zag het al helemaal voor mij, ik zou het zo interactief mogelijk maken, sensorisch uitdagend en gewoon ook mooi... Zodat Peanut er zolang mogelijk genot van heeft...
Na een week zak ik echter zo blok als iets... Het ging niet zoals ik het wilde, dus liet ik het rusten.

Vorige week kwam er dan weer een lichtje in mijn hoofd met een oplossing en we waren vertrokken... het resultaat:

In de sterren zitten er rateltjes in verwerkt

de beren knisperen

de 3 wolken hebben elk een andere vulling (glitter, parels,...)

de eskimo voelt heel zacht en verschillend aan.

deze pinguïn zit vol met bolletjes en hangt aan een elastiek

De kleine pinguïn kan komen piepen uit de iglo en de grote heeft een skwieker

3 van de visjes kunnen losgemaakt worden en hangen vast met velcro. Ze hangen ook aan een extra

 

 

 touwje om niet te verliezen

alles hangt vast met kamsnaps om makkelijk te wassen

 

 

 

 

 

opgevouwd!

De onderkant van het speeldeken bestaat uit 2 lagen gelamineerd katoen. De rode met witte bollen komt uit IKEA, de binnenkant is blauw met witte bollen en komt uit de stoffenkamer.
De binnenkant bestaat bovenaan uit katoen, daarna zit er een laagje van het  goedkoopste dekbed van IKEA   en onderaan een laagje fleece. Gewoon omdat ik die fleece nog liggen had.

Het heeft mij net geen bloed gekost, wel zweet en een paar tranen, zelfs enkele slaaploze moment, maar ik ben er extreem trots op, al zeg ik het zelf!

one to hug...écht wel makkelijk

Al enkele weken was ik opzoek naar een jasje of een truitje voor Peanut. Zo een schattig klein ding om ze meer naar huis te brengen en om het Belgische weer aan te kunnen.
Nergens vond ik mijn goesting... vond ik dan wel mijn goesting, dan was het te duur of te klein, met andere woorden, er was altijd wel iets...

Dus gingen we op zoek naar een patroon om zelf iets te maken... Al heel vlug kwam ik bij het one to hug patroon van levenmetliv. Dit ging het worden!
Zeker toen ik recensies over gans blogland zag passeren: zeer makkelijk, zat vlug in elkaar,....

Ik ging shoppen voor de juiste stofjes (wat achteraf nog 3x veranderde) om er mij dan uiteindelijk aan te zetten... het Woepje was over 1 iets meer dan duidelijk: er moesten oortjes aan!

Het resultaat:

En blogland had gelijk... De uitleg is super goed te volgen, het zit lekker snel in elkaar én is ultra schattig!! Dit patroon wordt hier zeker nog gebruikt!

parklegger en parkomranding

Op mijn lijstje met dingen die ik zelf wou maken voor Peanut, stond onder andere de parklegger.
Vorig jaar maakte ik al een parklegger toen mijn neef en zijn vriend hun eerste kindje verwachtten. Ik was zo blij met hoe dat deze gelukt was (en ik vind de patronen van Anne Alletto echt zo zalig) dat ik besloot om opnieuw met deze patronen aan de slag te gaan.

Dit werd het resultaat:

Hoewel ik het volledig zag zitten, bleef het patroon onaangeraakt... Iets in mij stelde het altijd uit.
Twee weken geleden begon ik er dan toch aan, met volle moed en een goed muziekje! Na een goeie week tekenen, knippen, vastspelden en naaien is het afgeraakt!

En ik ben blij met het resultaat!

Het bovenste deel dient als parkomranding. Omdat ik vanuit het werkveld weet dat parkomranders afgeraden worden ( vanwege het blokkeren van de lucht doorstroom) wou ik zeker geen volledige parkomranding. Toch wou ik zo iets... Iets wat tegen het park zou komen, aan de kant van de muur (waar de luchtstroom toch het minste is). Dus werd de boom verder getekend en aangevuld met sterretjes en een vogel...
Hoewel ik dit deel iets minder gelukt vind, past het echt wel héél mooi samen.

Mijn stofjes zijn een combinatie van wat ik hier nog liggen had en stofjes uit de Stoffenkamer. De achtergrond is een lichtblauw met een héél fijn motiefje, maar dat is dus wat moeilijker te zien op de foto's. Doordat er een licht motiefje inzit, breekt het ook de grote oppervlakte wat.
De achterkant is héél erg zachte witte fleece.
Omdat het toch voor in het park is (op het parkmatrasje) en die fleece zorgt voor wat extra zachtheid heb ik er geen extra batting ingestopt.

pyjamaprinsesje

Een tijdje geleden gebruikte ik dit patroontje om een geboortegeschenkje te maken. Omdat ik wist dat het een tijdje zou duren voor we de baby zouden zien, maakte ik het in een 3-6 maanden.
Heel slim van mezelf, want er werd maar niet gebeld naar de mama en papa.
Ondertussen is baby al te groot om in de pyjama te kunnen...

A While ago i used this pattern to make a bithgift. Because i know it would take a while to visit the baby, i made it in a 3-6 month size. 
Very smart of me, becasue we always forgot to call to the baby's parents. 
In the meantime, baby is to big to fit into this cute pyjama.

Gelukkig hebben we nog dit kleine mega schattige prinsesje in de familie! Waarvoor het perfect past! Joepie!

Luckily we still have this extremely cute little princess in the family. It fits her perfectly!
Hooray!

weer een stapje verder in de wondere wereld der naaien

Enkel weken terug vroeg mijn mama of ik de rits in mijn broer zijn short kon herstellen. Moest ik het niet zien zitten of moest het niet lukken dan was het geen probleem, dan bracht ze het wel naar de naaister.

Mijn eerste reactie  was om te zeggen: " ja, ja, breng het maar naar de naaister". Maar toen was er een mini stemmetje in mijn hoofd die zei: "probeer het gewoon, als het niet lukt dan moet de naaister het probleem maar oplossen". Dus zei ik tegen mama dat ik het wel zou proberen.
Zeker van mezelf was ik niet, want ik stelde het altijd maar uit. Toen ik zaterdag dan toch in de Veritas was, kocht ik meteen ook maar een donkerblauwe rits.
Deze morgen begonnen we met goeie moed. Bij elke 3 steken die ik los tornde van de kapotte rits, nam ik een foto, zodat ik zeker weer zou weten hoe de nieuwe rits erin moest.

Nu, ik heb het waarschijnlijk helemaal verkeerd aangepakt en ik heb er vast véél langer over gedaan dan de gemiddelde naaister, MAAR er hangt toch wel een nieuwe rits in die broek en het ziet er lekker netjes uit!
Ik ben best wel tevreden!

de broek zonder rits, klaar om een nieuwe ingespeld te krijgen

De afgewerkte broek!

tof he!

een to-do projectje minder op mijn lijstje!

Vandaag weer een projectje vanop mijn to-do lijstje afgewerkt. JOEPIE!!!

Er rolden vandaag 2 (herbruikbare) waszakken van onder mijn naaimachine! Eentje voor in onze valies en eentje voor mijn ouders. Zo zitten onze vuile sokken en vuile onderbroeken vanaf nu netjes opgeruimd in de plaats dat ze rond dwarrelen tussen de nog propere kledij. Slim he!

De buitenstof komt van het dekbed dat ik ooit goedkoop kocht in IKEA, de binnenkant heb ik eerlijk gezegd geen idee meer van. 

De zakken kunnen afgesloten worden met velcro en hebben een handvatje. Zo kunnen ze netjes opgehangen worden wanneer we gaan kamperen! Er is dus wel degelijk aan alles gedacht!

baby geboren!!

Een tijdje geleden kwam mama met het nieuws dat haar collega zwanger is! En met de vraag of ik iets wou maken die ze cadeau zou kunnen doen. Zo gezegd zo gedaan. In het najaar maakte ik een badcape met een kapje voor de baby.
Baby Jaden werd nu pas geboren, dus kan ik het nu pas tonen ook he!

Hoewel je het niet zo goed kan zien, is de buitenkant geel met allemaal kleine aapjes op. Deze stof komt vanop Petit Bazaar bij het standje van koning uil. De binnenkant is witte badstof geknipt uit de grootste badhanddoeken van de Hema. Want die zijn lekker zacht. Er tussen zit een donkerbruin paspelbandje.

En natuurlijk moest het Woepje het ook eens testen he! Goedgekeurd door Woepje = veilig voor baby

logeertas

Dit keer kwam er geen bloed aan te pas! Wel veel zweet, tranen en enorm gevloek!

Wij gaan normaal gezien om de twee weken naar mijn ouders in Ieper. Soms zitten er daar eens drie weken tussen, soms wat minder. Wanneer we gaan, gaan we (bijna altijd) van de zaterdagmiddag tot de zondagavond. 

Nu, we staken altijd onze verse kleren in onze rieten boodschappenmand. Het gevolg? Vaak hingen onze onderbroeken en/of andere kledingstukken vol met riet. Maar mijn valies van op kot gebruiken zag ik ook niet zitten voor die ene nacht. Dus moest ik een andere oplossing vinden.

Na vele uren te hebben zoeken op Pinterest achter mooie logeertassen, bleef ik maar terug komen op dit pracht exemplaar. Zoals je kunt lezen bij de commentaren bestaat er hier jammer genoeg (nog) geen patroon van. Toch was het zo één wat ik zocht. Ruim genoeg om een weekend  weg te gaan, schattig genoeg om overal mee naartoe te sleuren en passend in mijn budget!

Dus ging ik enkele weken terug aan de slag. Inkopen gedaan bij de veritas en de Stoffenkamer (zie deze post) en we waren er volledig klaar voor. Nadat ik een patroon tekende, sloeg de schrik mij echter om het hart. Zo'n groot project met een eigen patroon, dat zag ik niet goed komen. Dus werkte er niets meer mee, de naaimachine niet en het patroon tekenen niet. 

Beetje bij beetje heb ik er mij toch aangezet en na heel veel gevloek, tranen en gezweet uit pure concentratie mag ik jullie met trots presenteren: mijn logeertas!

De buitenkant is roestoranje gabardine. De binnenkant zijn mooie vintage auto's met caravannetjes! Buiten zit er een zakje met een rits en eentje met een flapje (puur afgekeken, ik weet het...). Langs binnen ook een ritszakje en onderaan afgewerkt met tassenvoetjes en een stukje van een kampeermatje. (Deze tip vond ik op Pinterest). Zo is het toch wat beschermd tegen natte vloeren. Hij is een beetje heel ruim uitgevallen, maar dat vind ik niet erg! Zo kan er extra veel mee! Ook valt hij een beetje neer als een voetbalzak, maar ja, dat komt ervan als je te lui bent om er vlieseline aan te strijken he!

Nu moet er enkel nog een verstelbare schouderband aan... Maar dat is voor als ik nog eens aan de Veritas geraak!

Het last-minute kleed

Ik had mij vorige week een nieuw kleedje gekocht voor Kerst. Maar maandag viel mijn frank, dat als ik het met kerstavond aandeed, dan zou het stinken naar eten (+ ik zou er waarschijnlijk ook op smossen) en dan kon ik het woensdag niet meer aandoen. PROBLEEM!
Zelf een kleed naaien had ik nog nooit gedaan, maar ik wilde het zeker wel proberen. Dus waarom nu niet, onder hevige druk... Zo gezegd, zo gedaan.
Maandag avond, met goedkope stof van bij de Turk een "testkleed" gemaakt. Dit paste niet. Ik was vergeten dat mijn boezem voor wat extra stof vraagt aan de voorkant.
Tegen dan was het al laat, was ik moe en ben ik colèrig in mijn bed gekropen. Ik kon niet slapen, want ik zag de oplossing niet. Tot na een uur, waarop ik het Woepje deed doodverschieten... AH ja, die ging er namelijk van uit dat ik al lang lag te slapen!

Dinsdagmorgen moest ik toch vroeg op, dus toen we terug waren van onze boodschap heb ik mij aan het werk gezet. Testkleed uit elkaar getornd, nieuw testkleed in elkaar gestoken. En we zagen dat het goed was...
Tegen 11.30u stond ik in de Stoffenidee achter stof en tegen 12u was ik patronen aan het overtekenen.  Tegen 14u zat ik even met de handen in het haar, want mijn naaimachine had een van zijn kuren en tegen 15u zaten we weer rustig verder te stikken. Ook zat ik dan met mijn moat op skype en zaten we alle 2 spannend af te wachten.
En dan was het zover... Om 16u rolde mijn eerste zelfgemaakte kleed van de naaimachine en het was mooi!! En nog vééél beter: het paste (bijna) perfect!!

Ja, ja ik weet het. Op dit moment had ik nog mijn jeansbroek eronder aan, maar ik kon niet wachten! 

Er is alleen 1 probleem: dit is nogal stijve katoen, wat heel mooi valt, behalve op de kraag. Je kan het wel niet zien op de foto's maar hij staat zo heel erg stijf recht vooruit. Iemand een idee hoe ik dat kan oplossen?

speeldekentje...

Vandaag werkte ik opnieuw een speeldekentje af. Dit keer voor Aline.
Aline werd vorige week maandag geboren en is de gezonde dochter van Sharon en Micha. Zij kennen mijn blog nog niet, dus is het veilig om al foto's te posten.
Dat is dan weer het voordeel dat mijn blog nog niet zo gekend is!

Het speeldeken heeft de afmetingen van 80x100cm. Dit zijn blijkbaar ook de afmetingen van de standaard parken. Dus daar kan het ook in gebruikt worden. Het dekentje is ook een beetje meer meisjes-achtig. Er is een fuchsia bloem en fuchsia achtergrond.

De lucht en gras zijn in fleece. Ook de achterkant is fleece. Het takje, de blaadjes en de stam van de bloem zijn vilt. De wolken zijn badstof en de zon bestaat uit katoen, gele lintjes en is extra gevuld met pandavulling.

Zo heeft het kleine meisje ook wat uitdaging op sensorisch vlak.

De bij kan in en uit de bloem "vliegen"

De blaadjes hangen goed genoeg vast, zodat ze eraan kan trekken, maar ze zitten ook los, zodat ze eraan kan friemelen.

3 machines, 1 deken

Twee jaar geleden kreeg ik in mijn hoofd dat ik wou gaan naaien. Ik kon de oude Singer van mijn tante lenen om te oefenen. Mijn eerste project: een groot deken, zodat het Woepje en ik 's avonds er samen eronder konden om naar een film te kijken. Het leek makkelijker dan het was, maar dit was het resultaat:

Een groot lappendeken (2m x2.20m) met vulling ertussen en bruin katoen op de achterkant. Van ver ziet het er best wel oke uit, van dicht is het rampzalig. 

u ziet, van een keergat had ik nog nooit gehoord, dus de laatste kant werd zo gestikt

Toen we vorig jaar verhuisden, merkte ik dat de vulling losgekomen was en helemaal dubbel zat. Omdat ik op dat moment geen tijd en nog minder zin had om het te herstellen vloog het weg in een kast.(Weggooien kreeg ik niet over mijn hart, daarvoor is het een beetje te belangrijk voor ons)

 Enkele weken geleden was het Woepje ziek en hij wou enkel en alleen onder ons deken liggen (mannen hé!) Toen merkte ik dat het echt wel in slechte staat was. 

Dus ik begon het los te tornen...In stoffenidee kocht ik een lap nicky velours, kleur donker bruin. Het is 1.50m breed en ook iets van een 2m lang. De aangekoekte vulling haalde ik eruit, de bruine achterkant ging in de kist bij de andere stoffen voor later en ik begon met de nicky velours aan de lapjes te naaien.

Mijn naaimachine bleef veel haperen en echt vlot ging het niet. Dus vloog het weer aan de kant. Tot ik gisteren mijn nieuwe Bernina kocht. Om hem uit te testen, werkte ik meteen mijn deken af. In nog geen half uur had ik de 2 grote resterende kanten afgewerkt.

Nu kan ik in mijn zetel zitten, met een deftig afgewerkt en lekker warm/zacht dekentje! Wel heb ik het een stuk moeten inkorten, het is nu 1.50m op 1.80m, maar we kunnen er nog steeds met 2 lekker onder!

ik heb hem!!!!!

Lang leve eindejaarpremies, sparen in een disney spaarpot,... Maar uiteindelijk heb ik hem, mijn nieuwe naaimachine. Het heeft wel wat voeten in de aarde gehad hoor om te beslissen welke ik ging kopen. En langs de andere kant ook weer niet. Sinds ik met die bernina 380 de workshop voor 'de poppen van Tante Hilde' volgde, wilde ik er zo een.
Maar ja, die was wel heel duur. Oke, opzoek naar een andere. Na wat gesurf op het internet kwam ik de singer 160 tegen. Leek me wel leuk. Maar toen ik hem in het echt zag, vond ik hem lomp en je kon er eigenlijk niet zo vreselijk veel mee.
Op naar de volgende. De een na de andere kwam ik tegen op het internet. De een al beter dan de andere, maar ook duurder dan de andere. Telkens opnieuw greep ik terug naar de Bernina 380.
En vandaag was het dan ook zo ver:

Hier staat hij al klaar en volledig uitgerust! Natuurlijk ook al getest, maar daar hoor je morgen meer van!