een gezellige avond!

Gisteren had ik een zalige avond! Lynn, een van mijn allerbeste vriendinnen én mijn getuige geweest, had in september gevraagd of ik haar nog een tweede naailes wou geven. Tuurlijk dat!!  Dus diezelfde avond kochten we een patroon voor een boodschappentas.

Yesterday I had a wonderful evening!! Lynn, one of my best friends and my maid of honor on my wedding, asked me in September if I would mind giving her a second sewing class. Ofcourse!! So that same night we bought this pattern for a grocery bag.

Maar tegen dat we een datum vonden! Jongens jongens, wat een miserie! Gisteren was het dan zo ver! We hebben een magnifieke tas gemaakt!! En als kleine verrassing maakte ik er voor haar nog een kleine pennenzak voor erbij!

But then came the real challenge, finding a date!! Boy o Boy that was a challenge! Then we found yesterday! And me made this goreous bag!! As a small surprise I also made her a small pencil case.

naailes!

Een tijdje geleden kocht ik mij weer wat stofjes bij. Lynn, een van mijn beste vriendinnen én mijn getuige op de trouw was mee die dag. Toen ze dat zo allemaal zag, zei ze dat ze dit ook zou willen kunnen.

Zo gezegd, zo gedaan! Vandaag was de eerste naailes. We maakten een pop van tante Hilde. Een groot project voor een eerste keer, maar we deden alle twee ons ding. De pop werd dan ook Maly genoemd (Maaike & Lynn).
En ik ben super trots op mijn leerling!! Het was zeker voor herhaling vatbaar! Deze congé gaan we zeker nog eens afspreken voor het volgende project!

weer een stapje verder in de wondere wereld der naaien

Enkel weken terug vroeg mijn mama of ik de rits in mijn broer zijn short kon herstellen. Moest ik het niet zien zitten of moest het niet lukken dan was het geen probleem, dan bracht ze het wel naar de naaister.

Mijn eerste reactie  was om te zeggen: " ja, ja, breng het maar naar de naaister". Maar toen was er een mini stemmetje in mijn hoofd die zei: "probeer het gewoon, als het niet lukt dan moet de naaister het probleem maar oplossen". Dus zei ik tegen mama dat ik het wel zou proberen.
Zeker van mezelf was ik niet, want ik stelde het altijd maar uit. Toen ik zaterdag dan toch in de Veritas was, kocht ik meteen ook maar een donkerblauwe rits.
Deze morgen begonnen we met goeie moed. Bij elke 3 steken die ik los tornde van de kapotte rits, nam ik een foto, zodat ik zeker weer zou weten hoe de nieuwe rits erin moest.

Nu, ik heb het waarschijnlijk helemaal verkeerd aangepakt en ik heb er vast véél langer over gedaan dan de gemiddelde naaister, MAAR er hangt toch wel een nieuwe rits in die broek en het ziet er lekker netjes uit!
Ik ben best wel tevreden!

de broek zonder rits, klaar om een nieuwe ingespeld te krijgen

De afgewerkte broek!

tof he!

naailes aan mijn nichtje...

Mijn (achter)nichtje, die tevens ook ons bruidsmeisje was, heeft ook de naaikriebels te pakken!
Haar mama kreeg van haar schoonma (mijn tante) overlaatst haar oude Bernina. En dus werden wij gisteren uitgenodigd om te gaan eten en met de vraag of ik die machine eens wou uitleggen.

Nu, we hebben samen eerst die oude Bernina onder handen genomen. En na twee keer gebeld te hebben naar mijn tante voor hulp, waren we vertrokken! Het nadeel: het is echt een oud ding, met een zeer zware voet die van nul naar 100 per uur gaat. Voor een volwassene: geen probleem, voor een kind van 8 dat nog maar 2x op een naaimachine heeft gewerkt: wel probleem.
Dus ben ik vlug naar huis gereden (wat gelukkig maar 5 min is) achter mijn naaimachine. Want ja, mijn nichtje wou zelf ook iets maken. Eigenlijk hadden we hiervoor vilt en zwarte stof nodig. Deze waren echter niet tot onze beschikking... dus maakten we er een kleurrijke vleermuis van/
Na samen achter te naaimachine gezeten te hebben, was dit ons resultaat:

de trotse maakster van de vleermuis...