een nieuw leven...

Shame on me... Het is al van 30 maart geleden dat ik nog geblogd heb... maar, ik heb wel een deftig excuus.
Ewel, toch startende de 25e april... Want die dag is onze kleine Peanut geboren! De maand ervoor was ik vooral bezig met het aftellen en last te hebben van het walvis-syndroom. Lees: het vooral niet meer vooruit geraken omdat we zodanig zwanger zijn!

Ondertussen is onze kleine prinses al 8 weken (het grootste cliché, dat het snel gaat, is dus meer dan waar!) en zijn we al een ganse stap verder.
Maar we hebben niet stil gezeten! Er wordt misschien niet geblogd, maar er is in die 8 weken vooral genoten van Ada en elkaar, genoten van bezoek die Ada kwam bezichtigen, een nieuwe cursus gestart, fotoboeken aan het maken, al enkele keren weer achter de naaimachine gekropen...

Met andere woorden, we hebben de tijd van ons leven!

borstvoeding vraagt om attributen...

In minder dan een maand verwachten we Peanut... Nu komt het echt wel dichterbij!! De voorbereidingen voor onze kleine meid zijn zo goed als af, dus nu nog enkele voorbereidingen om de mama te helpen...

Ik wil super graag borstvoeding geven en kocht al enkele bv-tshirts... maar op zo'n vlak ben ik redelijk gierig... Ik zie het niet zitten om mij een ganse nieuwe garderobe aan te schaffen om te kunnen borstvoeding geven. Plus, hoezeer de winkels ook hun best doen, het is een redelijk beperkt aanbod...Je moet voor een deel wel geluk hebben dat ze iets hebben in jouw smaak.

Maar mijn oude topjes/kleedjes aandoen dat zou ook niet echt lukken... want als ik die naar beneden onder mijn borst moet trekken, trek ik ze helemaal uit en moet ik ze omhoog doen, dan zie je gans mijn buik. thuis is dit geen probleem, maar niet in het openbaar.
Tot ik op een slapeloze avond een epiphany kreeg. Eigenlijk moest ik zorgen dat ik een hemdje kon aandoen onder die gewone tshirts zodat mijn buik bedekt bleef en ik toch makkelijk aan alles kon.

Dus gingen we shoppen... In de Action kocht ik
enkele aansluitende topjes met vertelbare spaghettibandjes.
Ik  zette de bandjes zo, dat ze net iets te los waren. en met net bedoel ik echt maar een cm of zo.

Daarna knipte ik ze op gelijke hoogte door aan de voorkant. Bij mij was dit 3cm van de neklijn gemeten. Daarna sloeg ik er drukknopjes in.

Op deze manier heb ik opnieuw mijn gewone topjes, die ik aandoe als hemdje. wil ik borstvoeding geven, dan doe ik mijn tshirt omhoog, klik ik de drukknopjes los en kan ik zo, zonder veel gesukkel aan mijn borstvoedingsbeha!


Terwijl ik dan toch bezig was met attributen maken, dacht ik eraan om nog enkele wasbare zoogkompressen te maken. Ik heb er hier 5 paar liggen van Muskut, zeer tevreden van, maar ben bang dat ik hiermee niet ga toekomen. Zeker niet aan het tempo dat ik nu al lek...
Dus zocht ik in mijn stofjes naar mijn restjes flanel, ik nam er een hydrofiele luier bij, wat fleece en mijn PUL stof die ik gekocht heb bij Stof en co.
Ik gebruikte een van de zoogkompressen die ik al heb als voorbeeld en maakte nog wat paren bij.

Enkele paren zijn met een laagje pul, 2 laagjes hydrofiele luier, een laagje flanel en een laagje fleece (het rechtste kompres op de foto). Deze zijn redelijk dik, maar zullen hun werk doen op dagen waarbij het echt nodig is.
De linkse bestaan uit een laagje pul, 2 laagjes hydrofiele luier en een laagje flanel. Hierbij zijn ze een stuk minder dik, maar wel ideaal om te dragen overdag.

Deze mom-to-be is zeer tevreden en ziet het volledig zitten!

een nieuwe zwier aan mijn speeldeken...

Een van de projectjes die op mijn Todo-lijstje stond voor Peanut, was een speeldeken. Ik maakte er al hier, hier en hier ene. En hoewel ik telkens niet anders dan goeie commentaar kreeg van de mama's in kwestie, was het niet precies wat ik wou voor Peanut.

Doordat haar parkdeken gemaakt is met de patronen van Anne Aletto, wou ik in dezelfde genre blijven... Dit keer in plaats van het bos, een winter wonderland (het Woepje wou perse pinguïns).  In haar boek Tout un monde en couture pour nos petits lutins staat ook een tutorial voor een speeldeken. Zo eentje die je kan "opvouwen" om makkelijk op te ruimen. Dat was het, dat wou ik voor Peanut...

Maar ja... ik wou wel dat de onderkant in gelamineerd katoen was, zodat ik het ook op het gras kon leggen... Ooh en wacht, ik wil wel dat ik het op minimum 40° kan wassen in geval ze eens terug geeft erop of een ongelukje heeft... Hmmm, dus na wat nadenken besloot ik een bovenstuk te maken (later ook nog aanpasbaar) en een onderkant uit gelamineerd katoen. Beiden kunnen via kamsnaps los van elkaar, zodat het bovenste zonder problemen in de was kan en het gelamineerd katoen afgewassen kan worden met een vochtige doek!

Eerst tekende ik het ontwerp uit op papier:

Ik zag het al helemaal voor mij, ik zou het zo interactief mogelijk maken, sensorisch uitdagend en gewoon ook mooi... Zodat Peanut er zolang mogelijk genot van heeft...
Na een week zak ik echter zo blok als iets... Het ging niet zoals ik het wilde, dus liet ik het rusten.

Vorige week kwam er dan weer een lichtje in mijn hoofd met een oplossing en we waren vertrokken... het resultaat:

In de sterren zitten er rateltjes in verwerkt

de beren knisperen

de 3 wolken hebben elk een andere vulling (glitter, parels,...)

de eskimo voelt heel zacht en verschillend aan.

deze pinguïn zit vol met bolletjes en hangt aan een elastiek

De kleine pinguïn kan komen piepen uit de iglo en de grote heeft een skwieker

3 van de visjes kunnen losgemaakt worden en hangen vast met velcro. Ze hangen ook aan een extra

 

 

 touwje om niet te verliezen

alles hangt vast met kamsnaps om makkelijk te wassen

 

 

 

 

 

opgevouwd!

De onderkant van het speeldeken bestaat uit 2 lagen gelamineerd katoen. De rode met witte bollen komt uit IKEA, de binnenkant is blauw met witte bollen en komt uit de stoffenkamer.
De binnenkant bestaat bovenaan uit katoen, daarna zit er een laagje van het  goedkoopste dekbed van IKEA   en onderaan een laagje fleece. Gewoon omdat ik die fleece nog liggen had.

Het heeft mij net geen bloed gekost, wel zweet en een paar tranen, zelfs enkele slaaploze moment, maar ik ben er extreem trots op, al zeg ik het zelf!

one to hug...écht wel makkelijk

Al enkele weken was ik opzoek naar een jasje of een truitje voor Peanut. Zo een schattig klein ding om ze meer naar huis te brengen en om het Belgische weer aan te kunnen.
Nergens vond ik mijn goesting... vond ik dan wel mijn goesting, dan was het te duur of te klein, met andere woorden, er was altijd wel iets...

Dus gingen we op zoek naar een patroon om zelf iets te maken... Al heel vlug kwam ik bij het one to hug patroon van levenmetliv. Dit ging het worden!
Zeker toen ik recensies over gans blogland zag passeren: zeer makkelijk, zat vlug in elkaar,....

Ik ging shoppen voor de juiste stofjes (wat achteraf nog 3x veranderde) om er mij dan uiteindelijk aan te zetten... het Woepje was over 1 iets meer dan duidelijk: er moesten oortjes aan!

Het resultaat:

En blogland had gelijk... De uitleg is super goed te volgen, het zit lekker snel in elkaar én is ultra schattig!! Dit patroon wordt hier zeker nog gebruikt!

parklegger en parkomranding

Op mijn lijstje met dingen die ik zelf wou maken voor Peanut, stond onder andere de parklegger.
Vorig jaar maakte ik al een parklegger toen mijn neef en zijn vriend hun eerste kindje verwachtten. Ik was zo blij met hoe dat deze gelukt was (en ik vind de patronen van Anne Alletto echt zo zalig) dat ik besloot om opnieuw met deze patronen aan de slag te gaan.

Dit werd het resultaat:

Hoewel ik het volledig zag zitten, bleef het patroon onaangeraakt... Iets in mij stelde het altijd uit.
Twee weken geleden begon ik er dan toch aan, met volle moed en een goed muziekje! Na een goeie week tekenen, knippen, vastspelden en naaien is het afgeraakt!

En ik ben blij met het resultaat!

Het bovenste deel dient als parkomranding. Omdat ik vanuit het werkveld weet dat parkomranders afgeraden worden ( vanwege het blokkeren van de lucht doorstroom) wou ik zeker geen volledige parkomranding. Toch wou ik zo iets... Iets wat tegen het park zou komen, aan de kant van de muur (waar de luchtstroom toch het minste is). Dus werd de boom verder getekend en aangevuld met sterretjes en een vogel...
Hoewel ik dit deel iets minder gelukt vind, past het echt wel héél mooi samen.

Mijn stofjes zijn een combinatie van wat ik hier nog liggen had en stofjes uit de Stoffenkamer. De achtergrond is een lichtblauw met een héél fijn motiefje, maar dat is dus wat moeilijker te zien op de foto's. Doordat er een licht motiefje inzit, breekt het ook de grote oppervlakte wat.
De achterkant is héél erg zachte witte fleece.
Omdat het toch voor in het park is (op het parkmatrasje) en die fleece zorgt voor wat extra zachtheid heb ik er geen extra batting ingestopt.

on the road...

In het begin van deze maand kochten we Peanut haar verzorginstas. Het werd dit stoere, maar tegelijkertijd ook schattige exemplaar van Froy & Dind.

 Nu zit er bij deze verzorgingstassen geen verzorgingsmatje... Je kunt er wel kopen van Froy & Dind, maar die zijn dan maar aan één kant gelamineerd en daar ben ik niet zo'n fan van. Ik wil dat het langs beide kanten gelamineerd is, zodat ik het makkelijk kan afvegen en ontsmetten als er eens een ongelukje gebeurd.
Opzoek naar een leuk gelamineerd katoentje (en andere stoffen voor andere projecten) kwam ik een mooi gebloemd stofje tegen op IKEA. Nooit gedacht dat ik het ging kopen, maar voor de een of andere reden bleef ik steeds naar hetzelfde teruggrijpen...

 Ik naaide er een rood biaislintje aan en zorgde voor een handdoekje. Op die manier ligt ze toch wel lekker zacht en wat warmer dan op die geplastificeerde stof.
Ik stikte de stof op 3 delen door en verticaal in het midden. Zo plooit het makkelijker.
Van het handdoekje maakte ik een reserve, voor als het eerste in de was belandt.
Alles wordt vastgezet met Kam Snaps...

Er zitten 2 lagen wattine tussen waardoor het wel wat moeilijker werkbaar was, maar het is toch goed gelukt! Het is ongeveer 65x30cm groot, dus ze zal er wel efkes gebruik van kunnen maken! Ikke blij ;)

Woepje jarig...

Morgen is het Woepje jarig! Naar jaarlijkse gewoonte werd de familie gevraagd voor koffie met (ijs)taart en daarna eten.
Maar dit jaar hadden we nog een extra verrassing in petto voor iedereen:

de geheimzinnige zware ballon

 

 

 

 

 Toen iedereen binnenkwam, was er enkel sprake van een zwarte ballon die in de living hing, niets anders. Nadat we de uitleg gedaan hadden, moest iedereen zeggen wat zijn/haar gedacht was over het geslacht van peanut...

 En na een poging of 3 was het dan eindelijk gelukt... De ballon knalde en iedereen ontdekte dat Peanut wel degelijk een prinsesje wordt!

lijstje afwerken...

Enkele weken geleden maakte ik een lijstje met wat ik allemaal zelf wou maken voor Peanut eraan komt. En ik mag eerlijk zeggen, er is al héél wat geschrapt van de lijst!

Vorige week kroop ik achter de naaimachine, 1u30 later rolden er 16 tetrawashandjes vanonder. Ik gebruikte 4 tetradoeken die ik ooit kocht in de Supra Bazar. De washandjes zijn 21x16cm groot en ik maakte gebruik van de reeds bestaande zoom, zodat ik deze niet meer opnieuw moest afwerken. Uit 1 doek kreeg ik 4 washandjes. Met mijn overlock zaten ze vlug in elkaar.

Gisteren kroop ik opnieuw achter de naaimachine, dit keer om een hoes te maken voor voor onze babysitter (of relax of wippertje of how ever people call it). De relax kregen we van mijn schoonma. Zij kocht hem 2ehands voor bij haar, maar wij mogen hem gebruiken voor Peanut.
Ik maakte de hoes met de rest van de badstof die ik gebruikte om mijn hoezen voor ons verzorgingskussen te maken. (Hiervan heb ik nog geen foto's, want we hebben het verzorgingskussen nog niet).

En ik ben er best wel trots op! Hij past zo goed als perfect, en als Peanut ooit teruggeeft/een accidentje heeft in de sitter, dan ga ik tenminste geen plekken hebben...

peanut gekte

Het lijkt misschien alsof alles hier stil ligt, doordat ik tegenwoordig nog zo weinig blog, maar eigenlijk is het hier druk.
Hoewel Peanut pas verwacht wordt halverwege april, ben ik toch al volop aan het voorbereiden. Reden: nadat mijn nicht en vriendin alle 2 véél te vroeg bevielen, wil ik liever voorbereid zijn.

Ondertussen zijn we dus volop bezig met het ontwerp van het geboortekaartje, de doopsuiker, de presentatie van de doopsuiker en natuurlijk leuke ontspannende dingen zoals: slabbetjes maken, hoezen voor voor het verzorgingskussen....

Ondertussen kregen we ook bezoek van de lieve Sint (toch leuk he als je zo het ganse jaar door flink bent) en hebben we ook voor de eerste keer ons nieuwe huisje in kerstsfeer kunnen onderdompelen!

wat een verrassing! de Sint kwam

een trotse peter die samen met zijn petekindje kijkt wat de Sint bracht

onze kerstboom!

lichtjes, overal lichtjes!!!!

Sint Maarten

Zaterdag kwam de Sint bij mijn ouders. In Ieper is het namelijk Sint Maarten die langskomt...
En kijk eens hoe flink wij zijn geweest...

Knuf knuf

Elk kindje heeft een knuffel nodig! Maar na mijn ervaring in de crèche weet ik dat die populaire knuffels (denk aan Bumba en zo) niet ideaal zijn. Iedereen heeft zo een en dat zorgt af en toe voor verwarring!

Plus, ben ik het type dat mijn kind een Bumbaknuffel zou geven?? (Waarschijnlijk wel als ze er lang genoeg voor zagen) dus gingen we zelf aan de slag en maakten we 3 identieke knuffels. Eentje om te gebruiken, eentje voor in de crèche en eentje als reserve!

voorbereiding

Peanut blijft hopelijk nog wel een tijdje zitten, maar dat wil niet zeggen dat we ons niet kunnen voorbereiden. Integendeel, het houdt mij bezig, aangezien ik toch al thuis zit van het werk en het is nuttig!

Er kwam dus vandaag het een en het andere van onder mijn naaimachine gerold...Namelijk 6 fopspeenkoordjes, want als je dat hoort van andere ouders (en wat we merken in de crèche) is dat die fopspenen overal naar toe gaan! Dus proberen we dit wat voor te zijn... En waarom het houden bij eentje, wanneer ze zo makkelijk en leuk zijn om te maken! Ik maakte er 3 met een elastiekje en 3 met cam snaps. Vanaf april zullen we eens zien wat het eenvoudigste is...

Het tweede wat van onder mijn naaimachine rolde, zijn 4 paar krabwantjes volgens deze tutorial. Ze zijn zo makkelijk om te maken! Af en toe wel wat gepruts, maar dat hangt er vanaf hoeveel je boordstof rekt. Mijn blauwe boordstof rekt veel meer dan die grijze, dus dat was eenvoudiger naaien.
Ik ben echt blij dat ze zo goed uitgedraaid zijn!

En wie denkt om te ontdekken aan de hand van de gebruikte stoffen of Peanut een meisje of jongen wordt, die is eraan voor de moeite, want we weten het zelf nog niet!

Peanut...

Eindelijk is het zover en kunnen we met heel veel plezier en trots aankondigen dat wij in april 2016 onze eigen Peanut verwachten! Joepie!!

Nu gaan we pas kunnen beginnen met dingen naaien...Voorlopig nog unisex, want we weten nog niet wat het zal worden.