geen nood, ik leef nog...

Alleen is er de laatste tijd niet veel gekomen van het knutselen...
Oma is twee weken geleden gestorven, dus het was nogal druk met de begrafenis regelen en zo. Daarna gingen we op weekend met het gezin en op het werk is het mega druk, want een van onze bewoners had een spoedopname en moet nu extra verzorging krijgen.

MAAR, toen ging ik met de buurvrouw naar de kringloopwinkel. Ik kwam terug met een plateau voor onze trouw en een mooie stenen bloempot in afschuwelijk roze...

Dit roze dus, hoewel het op de foto nu niet echt opvalt... In de anti-crisis winkel vond ik gelukkig rode satijnverf en dit is het resultaat

Een mooie glanzende, knalrode schaal. Nu staat hij nog netjes te drogen, maar het is de bedoeling dat er water inkomt en mooie drijfkaarsjes... Het zal eens wat anders geven in mijn interieur!

Ik ben in ieder geval blij met wat het resultaat is...

de paashaas in retard...

Dit jaar is het jaar 3 dat ik verantwoordelijk ben voor het paasontbijt. Elk jaar probeer ik te zorgen voor iets origineels. Aangezien ik dit jaar moest werken op pasen, werd alles een weekje verlaat...

Deze morgen stond ik om 7u op om alles voor te bereiden...

Ik maakte paasbroodjes volgens dit recept, alleen zagen ze er beetje anders uit toen ze eruit kwamen ;)

Maar ze waren wel HEERLIJK!

Ook maakte ik deze eitjes en deze lukten prima! Wel heb ik geleerd dat je best niet meer dan 3/4 voldoet, want als ze dan overlopen, heb je er wel je werk mee om ze te ontcaken...

 Dit zijn paardenogen gemaakt van chocolade en gele smarties... Liggen netjes te stollen in de frigo. Voor deze middag!

En verder waren er nog pistolets, een glas met muesli, aardbeien en yoghurt...

Ik was klaar om 9.30u. Net op tijd en wauw, ik zit nu mega vol!!!

de zon en het gezoem van de naaimachine...

Oei Oei oei! We zijn al een maand verder dan onze vorige post! Wat gaat de tijd toch (veel te) vlug!
Ondertussen is hier al veel gebeurd. Er is nog van alles in elkaar geknutseld en gestoken voor de trouw, maar vorige week was ik het toch wel kotsbeu!

En ik had een goed excuus... Mijn schoonzus was jarig! Dus ik maakte een Tante Hilde pop die haar evenbeeld is. Voor de duidelijkheid: mijn schoonzus is 20 geworden! En zo was er hééél erg blij mee!!
Ik trouwens ook, ben best wel trots op het resultaat! Hopelijk kan de naaimachine vanaf nu (samen met de zon) weer wat meer buiten komen.

voila, de lana-pop is geboren!!

geen tijd om te bloggen!

Het is hier druk! Mijn nieuwe naaimachine staat heel erg mooi weggestopt op een stoel in de keuken. Dit bij gebrek aan tijd!
MAAR dit wil niet zeggen dat er hier niet geknutseld wordt! Integendeel, Ik ben hier hééél druk bezig met de voorbereidingen van onze trouw.
Ja, we trouwen pas in september en ja, ik weet dat het vroeg is. Maar aangezien ik veel zelf wil doen en dat ook graag doe ben ik nu al begonnen!

Enkele (van op afstand, zodat de verrassing niet verbroken is) sfeerbeelden. De laptop open op "De Lama's", iets om te drinken en voor de rest rust...
Wat ben ik blij dat ik hou van knutselen!!

foto's!!

In oktober blogde ik hier al over een rugzakje dat ik aan het naaien was voor de jongste telg van de familie.
Ondertussen heb ik foto's ontvangen van de gelukkige mama van het afgewerkte product. Ik was het natuurlijk weer vergeten te fotograferen voor ik het afgaf...

Het is maar ene foto, maar mijn laptop is gecrasht :(. Gelukkig kan ik nu tijdelijk een oude van het Woepje gebruiken. Computerspecialist in huis hebben, het heeft toch allemaal zijn voordelen...!
Maar ik probeer nu zo weinig mogelijk op deze computer op te slaan, want die zal het volgens mij ook niet meer zo vreselijk lang uithouden...

Anyway! Dit is het resultaat. Ik ben er best wel trots op. Het is dus nog gemaakt met mijn oude naaimachine en het mag er wel wezen. Hopelijk hebben ze er veel plezier aan!!

3 machines, 1 deken

Twee jaar geleden kreeg ik in mijn hoofd dat ik wou gaan naaien. Ik kon de oude Singer van mijn tante lenen om te oefenen. Mijn eerste project: een groot deken, zodat het Woepje en ik 's avonds er samen eronder konden om naar een film te kijken. Het leek makkelijker dan het was, maar dit was het resultaat:

Een groot lappendeken (2m x2.20m) met vulling ertussen en bruin katoen op de achterkant. Van ver ziet het er best wel oke uit, van dicht is het rampzalig. 

u ziet, van een keergat had ik nog nooit gehoord, dus de laatste kant werd zo gestikt

Toen we vorig jaar verhuisden, merkte ik dat de vulling losgekomen was en helemaal dubbel zat. Omdat ik op dat moment geen tijd en nog minder zin had om het te herstellen vloog het weg in een kast.(Weggooien kreeg ik niet over mijn hart, daarvoor is het een beetje te belangrijk voor ons)

 Enkele weken geleden was het Woepje ziek en hij wou enkel en alleen onder ons deken liggen (mannen hé!) Toen merkte ik dat het echt wel in slechte staat was. 

Dus ik begon het los te tornen...In stoffenidee kocht ik een lap nicky velours, kleur donker bruin. Het is 1.50m breed en ook iets van een 2m lang. De aangekoekte vulling haalde ik eruit, de bruine achterkant ging in de kist bij de andere stoffen voor later en ik begon met de nicky velours aan de lapjes te naaien.

Mijn naaimachine bleef veel haperen en echt vlot ging het niet. Dus vloog het weer aan de kant. Tot ik gisteren mijn nieuwe Bernina kocht. Om hem uit te testen, werkte ik meteen mijn deken af. In nog geen half uur had ik de 2 grote resterende kanten afgewerkt.

Nu kan ik in mijn zetel zitten, met een deftig afgewerkt en lekker warm/zacht dekentje! Wel heb ik het een stuk moeten inkorten, het is nu 1.50m op 1.80m, maar we kunnen er nog steeds met 2 lekker onder!

ik heb hem!!!!!

Lang leve eindejaarpremies, sparen in een disney spaarpot,... Maar uiteindelijk heb ik hem, mijn nieuwe naaimachine. Het heeft wel wat voeten in de aarde gehad hoor om te beslissen welke ik ging kopen. En langs de andere kant ook weer niet. Sinds ik met die bernina 380 de workshop voor 'de poppen van Tante Hilde' volgde, wilde ik er zo een.
Maar ja, die was wel heel duur. Oke, opzoek naar een andere. Na wat gesurf op het internet kwam ik de singer 160 tegen. Leek me wel leuk. Maar toen ik hem in het echt zag, vond ik hem lomp en je kon er eigenlijk niet zo vreselijk veel mee.
Op naar de volgende. De een na de andere kwam ik tegen op het internet. De een al beter dan de andere, maar ook duurder dan de andere. Telkens opnieuw greep ik terug naar de Bernina 380.
En vandaag was het dan ook zo ver:

Hier staat hij al klaar en volledig uitgerust! Natuurlijk ook al getest, maar daar hoor je morgen meer van!